بارنامه چیست B/L و انواع بارنامه (Bill of Lading)
بارنامه چیست B/L و انواع بارنامه (Bill of Lading)

بارنامه چیست B/L و انواع بارنامه (Bill of Lading)

بارنامه به عنوان سند قرارداد حمل رسید دریافت كالا و سند مالكیت آن است و همچنین سندی است كه زمان ادعای خسارت از بیمه می تواند به عنوان پشتوانه مورد استفاده واقع شود. بارنامه سند حمل كالا و سندی است كه قابل انتقال به غیر بوده و مالكیت كالا را نشان می دهد. لذا از اهمیت بالایی بر خوردار است.

انواع بارنامه ها به شرح زیر می باشند:
بارنامه دریایی (Ocean Bill of Lading) 
راهنامه دریایی ( Non Negotiable Sea Waybill )
بارنامه چارتر ( Charter Party Bill Of Lading )
بارنامه حمل سراسری (Trough B/L) 
بارنامه حمل مركب فیاتا (F. B. L) (فدراسیون بین المللی اتحادیه های شركتهای فورواردر)
راهنامه هوایی (Air way Bill) 
راهنامه زمینی یا جاده ای (CMR) 
راهنامه راه آهن (Railway of Landing) 
بارنامه و رسید پستی ( Courier and post Recipts of Certificate of posting )

انواع بارنامه های دریایی 
از نظر موقعیت كالا
 بارنامه دریایی كالای بارگیری شده («B/L» Shipped Bill of Lading)
نشان دهنده این است كه كالا توسط متصدی حمل تحویل گرفته شده و در كشتی بارگیری شده است.بر روی چنین بارنامه ای عبارت «Shipped» یا «On Board» قید می شود.
 بارنامه دریایی كالای دریافت شده (Received for Shipment B/L) 
نشان دهنده این است كه كالا توسط متصدی حمل، برای حمل دریافت شده اما بارگیری نشده است. در عمل، بانكها از قبول چنین بارنامه ای خودداری می كنند مگر اینكه در قرارداد بین خریدار و فروشنده، اعتبار آن مورد پذیرش واقع شود.
از نظر تعداد وسیله حمل
 بارنامه دریایی مستقیم (Direct Bill of Lading)
برای حمل كالا از بندری به بندر دیگر بدون تغییر كشتی و ارسال مستقیم كالا به گیرنده استفاده می شود.
 بارنامه حمل مركب (Combined Bill of Lading) 
در مورد حمل كالا با بیش از یك نوع وسیله حمل و تحت حمل و نقل مركب یا چند وجهی استفاده می شود. صادر كننده این نوع بارنامه، یعنی متصدی حمل و نقل چند وجهی؛ مسئولیت حمل از زمان دریافت كالا تا تحویل آن را بر عهده دارد. 

تحت تاثیر شیوه حمل و نقل مركب، گروههایی با نام Non Vessel Operating Carrier (NVOC) یا Non Vessel Operating Common Carrier(NVOCC) ، وارد فعالیت حمل و نقل شده اند. این متصدیان حمل، بارنامه را برای حمل كالا با كشتی یا وسیله حملی صادر میكنند كه نه مالك آن هستند و نه اداره آن را بر عهده دارند و عمدتا در حمل كالا با كانتینر فعالیت میكنند. زیرا گسترش استفاده از كانتینر برای حمل و نقل كالا باعث گسترش و تسهیل حمل و نقل مركب شده است. در كشتیرانی كانتینری كه امروزه بیشتر فعالیت مربوط به كشتیرانی لاینر را شامل می شود، شركت كشتیرانی، هم مدیریت كشتی و هم مدیریت بار را بر عهده دارد. یعنی هم مالك كشتی است و هم مالك كانتینرها. با روی كار آمدن NVOCC ها، شیوه كاری به این سمت گرایش می یابد كه كشتیرانی ها فقط مدیریت كشتی را به دست بگیرند و مدیریت كانتینر و بار را NVOCC ها به دست بگیرند.
 بارنامه سراسری (Through Bill of Lading)
مانند بارنامه مركب است، اما این نوع بارنامه زمانی صادر می شود كه یك حلقه از زنجیره حمل و نقل، الزاما دریایی باشد.
از نظر شرایط كالای مورد حمل
 بارنامه دریایی تمیز یا غیر مخدوش (Clean Bill of Lading)
اگر در بارنامه ذكری از معیوب بودن كالا یا بسته بندی آن نباشد و به ضمیمه آن نیز یادداشتی نباشد، بارنامه تمیز یا غیر مخدوش یا بدون قید و شرط نامیده می شود. البته بارنامه باید دارای این شرایط باشد. در غیر این صورت ارزش و اعتبار خود را از دست می دهد. روی چنین بارنامه ای این عبارت قید می شود: Received in Apparent Good Order and Condition
 بارنامه دریایی غیر تمیز یا مخدوش (Claused Bill of Lading)
در آن صریحا در مورد نقص و عیب كالا یا بسته بندی آن قید شده است. در معاملات مبتنی بر اعتبارات اسنادی، بانكها از قبول بارنامه های مخدوش «Claused» خودداری می كنند. 
از نظر نوع خدمات حمل و نقل 
 بارنامه تحت خدمات منظم كشتیرانی (Liner Bill of Lading)
این نوع بارنامه برای محموله كشتی هایی صادر می شود كه دارای برنامه حركت مشخصی بوده و مسیرهای مشخصی را طی می كنند. (همان خطوط لاینر)
 بارنامه تحت خدمات كشتیرانی ترمپ (Charter Party Bill of Lading)
برای كالاهایی كه با كشتی اجاره ای حمل می شوند صادر می شود. حمل بار تحت این نوع بارنامه، تابع قرارداد چارتر (اجاره) می باشد. مثلا یك فردی كشتی را اجاره بلند مدت می كند و خود او كه اجاره كننده كشتی است، از یك، دو یا چند صاحب كالا، كالا برای حمل دریافت می كند. در این صورت اجاره كننده اول، به هر یك از صاحبان كالا بارنامه می دهد نه اینكه با آنها چاترپارتی تنظیم كند. این بارنامه ها تحت چارترپارتی صادر می شوند. این نوع بارنامه ها مورد قبول بانكها نمی باشند مگر اینكه خلاف آن شرط شده باشد.
انواع دیگر بارنامه:
 بارنامه ترانشیپ (ترانسشیپ) Transshipment Bill of Lading
این نوع بارنامه صرفا برای حمل كالا از طریق دریا بوده و كالا از یك كشتی به كشتی دیگر منتقل می شود و در آن مبدا و مقصد محموله و هم چنین نقطه انتقال كالا از كشتی اول به كشتی دوم و غیره مشخص می شود.
 بارنامه حمل مركب فیاتا (FBL)
اتحادیه بین المللی كارگزاران بار (Freight Forwarders) آن را جهت استفاده عاملین حمل و نقل مركب تنظیم كرده است. بارنامه فیاتا می تواند به صورت بارنامه دریایی نیز صادر شود. بارنامه فیاتا حاوی آرم سازمان فیاتا و اتاق بازرگانی بین المللی می باشد

بارنامه قابل معامله (negotiable) و بارنامه غیر قابل معامله (non negotiable)

شركت های حمل و نقل فورواردر، معمولاً كالا را از فروشنده تحویل و در مقصد، توسط نماینده خود به خریدار تحویل می دهند كه این قبیل بارنامه بعنوان بارنامه اصلی قابل معامله (negotiable) بوده و در قسمت گیرنده آن (consignee) نام صاحب كالا در مقصد و در قسمت shipper نیز فرستنده كالا كه همان فروشنده است، درج می گردد و چنانچه این قبیل كالاها نیز اعتباری باشند، گیرنده كالا در بارنامه، بانك بازكننده اعتبار خواهد بود كه توسط شركت حمل ونقل (فورواردر) بنام بانك گشایش كننده اعتبار، ظهر نویسی و در غیر اینصورت بنام صاحب كالا (خریدار) ظهرنویسی می شود.
در برخی موارد، شركت های حمل و نقل ( فورواردر) ممكن است توسط شركت های حمل كننده كالا (carrier) اقدام به حمل كالا نمایند كه در این خصوص شركت های حمل از بارنامه غیر قابل معامله (non negotiable) استفاده می نمایند كه فرستنده shipper در این قبیل بارنامه شركت فورواردر در مبداء consignee آن در مقصد، نماینده فورواردر می باشد كه بدیهی است در این حالت، قبض انبار ابتدا توسط كریر، بنام فورواردر ظهر نویسی و پس از ارائه بارنامه اصلی (قابل معامله) توسط خریدار، قبض انبار مذكور، مجدداً توسط فورواردر، بنام خریدار كه نام آن در بارنامه اصلی درج شده، ظهر نویسی می گردد كه در موارد فوق نیازی به تنظیم صلح نامه، توسط حمل و نقل نخواهد بود.

 

 

 

2017-10-26
0 100

Please comment on this post

تجارت امن و پایدار
حس خوب یک اعتماد