بازرگانی خارجی واژه ها و اصطلاحات 1
بازرگانی خارجی واژه ها و اصطلاحات 1

خانه بازرگانی خارجی واژه ها و اصطلا...

بازرگانی خارجی واژه ها و اصطلاحات 1

زنجیره كارهای اجرائی در بازرگانی خارجی در برگیرنده امور مختلف و متفاوت و در عین حال به هم پیوسته ای است كه مدیران بازرگانی خارجی و تجار و كلیه اشخاص و شركتهائی كه به نحوی با واردات و صادرات كالا سر و كار دارند لزوماً از وقوف و كاربرد آن بی نیاز نمی باشند و بالطبع آگاهی از اطلاعات مورد نیاز در بازرگانی خارجی برای نامبردگان از ضروریات امر می باشد.

این جزوه با هدف ارائه مهمترین اطلاعات و مقررات و مسائل مختلف در بازرگانی خارجی تهیه شده و حاوی اطلاعات ، مفاهیم  و واژه های بنیادی در مسائل اجرائی بازرگانی

1- اینكوترمز (INCOTERMS) یا شرایط تجارت بین الملل :

در دهه 1930 میلادی اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) مطالعاتی را در زمینه تفسیر اصطلاحات تجاری به عمل آورد و مقرراتی را برای تفسیر یكنواخت اصطلاحات بازرگانی بین المللی در سال 1936 برقرار نمود كه به اینكوترمز معروف گشت.

 اینكوترمز كه در برگیرنده اصطلاحات بازرگانی بین المللی است در واقع تعیین كننده ضوابط بین خریدار و فروشنده در معاملات تجاری است كه آخرین آن اینكوترمز 2000 می باشد كه منتشر گردیده است.

اینكوترمز 2000 به چهار گروه اصلی طبقه بندی شده است :

1 گروه E : در این گروه فقط از یك واژه EXW به معنی تحویل كالا در نقطه عزیمت استفاده شده است. (نقطه عزیمت ممكن است محل كار، محل انبار، كارخانه، مزرعه و یا هر نقطه دیگری باشد كه توافق شده است.) فروشنده كاری نمی كند مگر واگذاری كا لا در محل تعیین شده به خریدار.

2 گروه F : كه دارای سه واژه می باشد : 

FAS : كالا در كنار كشتی و روی اسكله در بندر بارگیری (مبداء) تحویل می گردد. 
FOB : كالا لزوماً باید روی عرشه كشتی و در مبداء تحویل گردد. 
FCA : كالا به شركت حمل در نقطه یا محل تعیین شده تحویل گردد.

3 گروه C كه در  این گروه فروشنده مسئولیت انعقاد قرارداد حمل و پرداخت كرایه حمل كا لا تا مقصد را بعهده دارد و شامل اجزاء زیر است :

CFR : فروشنده مسئولیت پرداخت كرایه حمل تا بندر تعیین شده در مقصد را قبول می كند.
CPT : تحویل كالا با كرایه و یا هر نوع وسیله نقلیه تا محل تعیین شده در مقصد انجام می شود.
CIF : فروشنده علاوه بر كرایه حمل ، مسئولیت انعقاد قراداد بیمه و پرداخت هزینه آن تا محل تعیین شده در مقصد را نیز عهده دار می شود.
CIP : تحویل كالا با كرایه حمل و بیمه بدون كشتی و تا محل تعیین شده در مقصد انجام می شود.

4 گروه D : در این گروه فروشنده بیشترین مسئولیت را در معامله به عهده دارد در حالی كه كمترین مسئولیت متوجه خریدار است و اجزاء آن عبارتند از :

DES : خریدار باید كالا را برای ورود ترخیص كند. ( تحویل كالا در عرشه كشتی و در مقصد )
DEQ : ترخیص كالا در گمرك مقصد بعهده خریدار است . (تحویل كالا در اسكله و در مقصد)
DAF : ترخیص كالا برای ورود بعهده فروشنده است. (تحویل كالا در مرز تعیین شده )
DDU : تحویل كالا در محل تعیین شده در مقصد بدون ترخیص و بدون پرداخت حقوق گمركی آن
DDP : ترخیص كالا برای ورود بعهده فروشنده می باشد. (تحویل كالا در انبار خریدار یا گمرك مقصد و پرداخت تمام حقوق و عوارض مربوطه)

2- مناطق آزاد تجاری (FREE TRADE ZONE)

مناطق آزاد تجاری عبارت از نواحی محصور و حفاظت شده ای است كه معمولاً در كنار سواحل دریاها و یا مناطقی كه از جهت حمل و نقل سریع كالاها دارای امتیازات و تسهیلات ویژه ای می باشد ایجاد می گردد.

سازمان UNIDO  وابسته به سازمان ملل متحد مناطق آ‍زاد تجاری را اینگونه تعریف می كند : «مناطق آزاد تجاری عبارتست از محركه ای در جهت تشویق صادرات صنعتی»

3- تجارت متقابل (Counter trade) :

تجارت متقابل قدیمی ترین شیوه مبادلات تجاری است. در این نوع معاملات معمولاً قراردادها و مقاوله نامه هایی بین دو دولت انجام می پذیرد و بانكهای مركزی دو دولت با افتتاح حساب های ویژه نسبت به عملیات تجاری و مالی اقدام می كنند.

شیوه های مهم تجارت متقابل عبارتند از :

الف: معاملات دو جانبه (فروشنده – خریدار)

در اینگونه معاملات فروشنده یا صادركننده در ازاء  كالائی كه به طرف دیگر می دهد صد در صد كالا دریافت می كند.

ب: معاملات سه جانبه ( فروشنده – واسطه – خریدار)

ج : همكاری صنعتی (Buy Back) : در این روش یك طرف ماشین آلات و دانش فنی و امكانات تولید یك محصول را در اختیار دیگری قرار می دهد و طرف دیگر تعهد مـی كند پس از بهره برداری برای یك دوره زمانی معینی تمام یا بخشی از تولیدات را در اختیار او قرار دهد. 

4- صادرات (EXPORT) :

كسب درآمد ارزی یكی از مهمترین ابزارهای رشد و توسعه اقتصادی است كه این مهم از طریق فروش تولیدات یا خدمات به كشورهای دیگر حاصل می شود و آن را صادرات مـی نامند.

انجام صادرات و فروش كالا در بازارهای خارجی از ظرافت و حساسیت های خاصی برخوردار است كه عدم توجه به آنها ممكن است نابودی سرمایه های مالی و انسانی را به دنبال داشته باشد.

مراحل انجام صادرات عبارتند از :

الف: بازاریابی : اولین و مهمترین قدم در انجام صادرات است. بازاریابی یعنی شناخت بازارهای خارجی و راههای نفوذ به آن كه دستیابی به این شناخت از طریق مذاكره با خریداران، استفاده از اطلاعات و آمارهای رسمی، شركت در نمایشگاههای بین المللی، تماس با رایزن های بازرگانی در سفارتخانه ها و اتاق های بازرگانی و همچنین استعلام از موسسات بین المللی و مراكزی كه در این مورد خدمات ارائه می دهند امكانپذیر است. همچنین شناسائی كالاهای رقیب و كیفیت وقیمت آنها در بازار موردنظر و استفاده از روشهای تبلیغاتی برای معرفی كالا نقش مهمی در موفقیت یك صادركننده دارند.

ب: كسب مجوز صدور : پس از بازاریابی صادركننده باید مجوز صدور كالا را از وزارتخانه های صنعتی یا كشاورزی و یا بازرگانی كسب نماید ولی در حال حاضر صدور اغلب كالاها نیاز به مجوز ندارد و فقط برای كالاهای خاصی مجوزهای موردی صادر می شود.

ج: تعیین قیمت صادراتی : صادركننده برای تعیین قیمت كالاهای صادراتی خود باید به كمیسیون نرخگذاری مراجعه كند. این كمیسیون مركب از نمایندگان وزارت بازرگانی، مركز توسعه صادرات (سازمان توسعه تجارت فعلی)، وزارت صنایع، گمرك ایران و بانك مركزی می باشند. پس از تعیین قیمت صادراتی، صادركننده ملزم است كه معادل قیمت های تعیین شده ارز به بانك مركزی معرفی نماید.

د: صدور پروفرما (پیش فاكتور) : صادركننده باید پروفرما یا پیش فاكتور را كه حاوی مشخصات كالا و فروشنده آن است برای خریدار ارسال نماید.

ر : تهیه و تدارك و بسته بندی : صادركننده در این مرحله باید كالا را تهیه و مطابق با توافق به عمل آمده بسته بندی نماید.

و- دریافت گواهی بازرسی كالا : این گواهی كه معمولاً مورد درخواست خریدار است توسط موسساتی كه موارد توافق طرفین قرار گرفته است صادر می شود.

ی- صدور فاكتور و اخذ گواهی مبدأ : صادركننده در این مرحله باید فاكتور فروش كالای خود را صادر و به تائید اتاق بازرگانی محل برساند و اتاق بازرگانی گواهی مبدأ كالا را صادر خواهد نمود.

ن- سپردن پیمان یا تعهد ارزی : صادركننده با ارائه مدارك لازم از جمله قیمت مصوب كمیسیون نرخگذاری باید پیمان ارزی به بانك (اداره تهاتر و امور صادراتی) بسپارد.

در حال حاضر كه شرایط صادرات سهل تر شده است به جای پیمان ارزی، صادركننده یك ورزقه تعهد ارزی از بانك دریافت و پس از امضای آن متعهد به بازگرداندن ارز حاصل از صادرات می شود.

م- عقد قرارداد حمل و بیمه : صادركننده با یكی از شركتهای معتبر حمل و نقل بین المللی قرارداد حمل امضاء می كند و همچنین كالا را تا رسیدن به مقصد بیمه می كند.

هـ –  اظهار كالابه گمرك : در این مرحله كالا به گمرك حمل می شود و اظهارنامه خروجی یا صادراتی تنظیم و به گمرك ارائه می گردد. پس از ارزیابی كالا و پلمپ كردن بسته ها جواز خروجی (پروانه صادراتی) اخذ می گردد.

س- ارسال كالا : صادركننده جواز خروجی را به شركت حمل و نقل تحویل می دهد و شركت مزبور براساس آن بارنامه حمل صادر و كالا را از گمرك بارگیری و به مقصد حمل می كند.

ش- دریافت واریز نامه : اگر كالا بصورت گشایش اعتبار اسنادی صادر شده باشد صادركننده می تواند با ارائه اسناد حمل به بانك طرف حساب مراجعه و معادل ریالی مبلغ ارزی گشایش شده را به نرخ تعیین شده دریافت و گواهی یا تصدیق صدور اخذ نماید اما اگر بصورت امانی بخواهد صادر كند ، صادركننده كالای خود را به كشورهای موردنظر حمل می نماید و در مهلت تعیین شده به فروش می رساند و ارز حاصل از فروش را به كشور باز می گرداند و گواهی صدور دریافت می كند.

خارجی می باشد. كه امید است مورد بهره برداری همكاران محترم و جامعه بازرگانی كشور قرار گرفته شود. 

Author: persian / Date: 2017-10-26
0 36

Please comment on this post

تجارت امن و پایدار
حس خوب یک اعتماد